عناصر هنر

عناصر هنر – شکل، فرم، ارزش، خط، رنگ، فضا و بافت

  • شکل – منطقه تعریف شده توسط لبه‌ها
  • فرم – درک حجم یا بعد
  • ارزش – استفاده از روشنایی (رنگ یا سفید) و تاریکی (سایه یا سیاه) در یک اثر هنری
  • خط – مستقیم یا منحنی نشانه‌های فاصله بین دو نقطه. برای مثال هنر خطی را ببینید.
  • رنگ – نور قابل توجه یک شی که به چشم منعکس شده است.
    • خواص رنگ
      • فام – قرمز و زرد و آبی و سبز و غیره.
      • شدت
      • ارزش (روشنایی)
  • فضا – منطقه‌ای که یک هنرمند برای یک هدف خاص فراهم می‌کند. فضا شامل پس زمینه و پیش زمینه و میان آن‌ها است که اشاره به فاصله یا منطقه(ها) در اطراف و درون چیزهاست.
  • بافت – احساس سه بعدی که در واقع با لمس یا دیدن یک اثر دو بعدی «احساس» می‌شود.

عناصر و نیروهای بصری

عناصر و نیروهای بصری در هنرهای تجسمی به دوبخش کلی تقسیم می شوند:

۱- بخشی که با آنها به طور فیزیکی و ملموس سر و کار داریم و همان عناصر بصری محسوب میشوند.: مثل خط – سطح – رنگ – شکل – بافت – اندازه و تیرگی و روشنی.

۲- بخش دیگر کیفیات خاص بصری هستند که ببشتر حاصل تجربه و ممارست هنرمند در بکار بردن عناصر بصری میباشند. از قبیل تعادل – تناسب – هماهنگی – کنتراست که به نیروهای بصری یک اثر تجسمی استحکام می بخشند.

تفاوت دیدن و نگاه کردن

در یک معنای کلی عمل دیدن واکنشی طبیعی و خود به خود است که عضو بینایی در مقابل انعکاس نور از خود نشان میدهد در حالی که انسان عمل نگاه کردن را به طور ارادی و برای مقصودی خاص انجام می دهد. در عمل دیدن انسان به طور طبیعی رنگ – شکل – جهت – بافت – بعد و حرکت اشیاء را به وسیله پیام های بصری دریافت میکند. در حالی که در نگاه کردن علاوه بر دیدن اشیاء به روابط و تناسبات میان آنها دقت میکند. بنابراین میتوان گفت نگاه کردن یک روادید ارادی است و نوعی جست و جوی بصری محسوب می شود. در حالی که دیدن واکنش طبیعی عضو بینایی به نور است که در شرایط مساعد به طور خود به خود انجام می گیرد.

 

هنرهای تجسمی یا هنرهای بصری‌ دسته‌ای از فرم‌های هنری از جمله نقاشی، مجسمه‌سازی، عکاسی، چاپ دستی و مانند آن‌ها است که عمدتاً بر ایجاد آثار هنری تمرکز دارند که در ذات خود قابل دیدن هستند. هنرهای تجسمی از قبیل مجسمه‌سازی و معماری که به تولید اشیاء سه بعدی می‌پردازند به عنوان هنرهای پلاستیک شناخته می‌شوند. در حال حاضر از اصطلاح هنرهای تجسمی برای هنرهای زیبا و همچنین صنایع دستی نیز استفاده می‌شود، اما همیشه چنین نبوده است.

قلمرو کاری طراحی و هنرهای تجسمی بسیار گسترده‌ است. در اصل این قلمرو همهٔ آنچه که می‌توان دید به جز نمایش را در بر می‌گیرد. منظور از نمایش هنرهایی مانند تئاتر، موسیقی، یا اُپرا است. البته مرز مشخص و درستی میان این تعاریف نیست. مثلاً توجه کنید به هنر تن و بدن یا مثلاً فیلم و هنر رسانه‌ای که می‌توانند همهٔ دسته‌های دیگر هنر را در خود جای دهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

enemad
بستن
مقایسه